De vriend van mijn tante vertelde laatst het volgende verhaal tegen mij:
"ik zat van de zomer op de verjaardag van je opa in de tuin met de hele familie (de koude kant ervan in ieder geval, want ik was er niet bij).
Ik had net de zoveelste stoppoging achter de rug dus ik had geen sigaretten bij. Tante T. (mijn oud-tante) was wel sigaretjes aan het roken. Ik vond de manier waarop ze dit deed al wel opvallend want haar pakje lag niet op tafel, maar zat in haar tas. Toen ze weer een sigaretje pakte zag ik dat het pakje nog bijna helemaal vol zat met sigaretten. Dus ik vroeg aan haar een sigaretje.
Met een zuur gezicht gaf ze me er eentje. Erg hartelijk vond ik dit al niet overkomen, maar ik besteedde er weinig aandacht aan.
Een uur later vroeg ik om nog een sigaretje. En wat ze toen zei, kan ik nog steeds met mijn volle verstand niet bij. Ze zei namelijk dat ze op waren! Terwijl ik zelf het volle pakje duidelijk in haar tas had zien zitten. Ik was echt Flabbergasted en ik geloof dat ik daarna een half uur stil ben geweest. De enige verklaring die ik mezelf maar bleef geven was dat ik het vast verkeerd gezien had, maar dat was mezelf voor de gek houden want ik wist het zeker. Nooit geweten dat deze mensen nog bestaan op de wereld. Tante T. heb ik die dag ook niet meer zien roken.
Een tijdje later ging ik naar de W.C., toevallig net na rante T.
Dacht ik dat ik die dag al een van de meest verwonderlijke dingen in mijn leven had meegemaakt, maar dit sloeg werkelijk alles. Op de W.C. stonk het namelijk heel duidelijk naar rook!
(Nu weet ik dat deze tante al zo lang als ik leef probeert te stoppen met roken. Regelmatig vertelt ze ook aan iedereen dat ze gestopt is, wat ze nooit lang volhoudt. Maar het erge is, for keeping up appearences, dat ze dan ook altijd tijdens zo'n zogenaamde stoppoging stiekem op de W.C. gaat roken. Iedereen van de familie weet en ruikt dit ook, maar ach, niemand zegt er wat over)
Terug in de tuin heb ik allerlei analyses en verklaringen voor mezelf proberen te zoeken voor dit meest gierige gedrag wat ik ooit heb meegemaakt. Maar antwoorden heb ik niet kunnen vinden.
Een paar minuten laten besloten we om naar huis te gaan, toevallig samen met tante T. Mijn vriendin, die ik nog niet had kunnen vertellen van dit voorval, stond in de gang haar jas te pakken, en rook duidelijk de rook. "He bah, wat stinkt het hier naar rook."
Op dat moment keek ik breed grijnzend naar tante T. om haar duidelijk te maken dat ik echt wel wist wat zich hier afgespeeld had.
Ze werd op slag rood en ik heb nog nooit iemand zo snel een jas aan zien doen, en weg zien gaan.
Nu, een half jaar na dato, speelt dit voorval nog regelmatig door mijn hoofd. Ik moet zeggen dat ik altijd wel in staat ben om het gedrag van mensen te analyseren en te begrijpen, maar in dit geval gaat me dat nooit lukken.
