In 2 dagen tijd kwamen er twee films op mijn pad. Revolutionary road en Marley & me. Via mijn vingers op het digitale pad, welteverstaan. Sinds ik een computernerd vriendje heb kan ik snel en makkelijk films downloaden. Dat duurt nog maar 15 minuten in plaats 15 uur.
Waar de films over gaan moet je zelf maar opzoeken maar kort door de bocht vond ik de boodschap dat het hebben van een burgerlijk gezin in suburbia de doodsteek is voor al je dromen, hoop en verwachtingen.
Ik woon tegenwoordig in suburbia, in west welteverstaan. Want daar zijn de huizen goedkoop en heb je veel slaapkamers. Over een aantal jaar komt er wellicht een gezinnetje, misschien wel een huwelijk. Dag dag dromen en idealen. Hallo sleur en depressiviteit. Waarom kwamen juist deze twee films op mijn pad?
Ik ben gevoelig voor sleur. Als in, ik kom makkelijk in een sleur. Ik ben ambitieus, maar lui. Meestal wint de luiheid het, en frustreer ik mezelf over mijn niet behaalde doelen en ambities.
Deze week moet ik veel werken, elke dag. De paar uurtjes dat ik vrij ben lig ik op de bank. Te slapen en tv te kijken. Mijn leven bestaat deze week uit werken, slapen, eten, tv kijken.
Slapen, eten en tv kijken kan best vervangen worden door iets anders. Maar door wat weet ik niet. Ik vind het heerlijk om te slapen, eten en tv kijken. Vooral slapen. Veel slapen.
Maar tegelijk frustreer ik mezelf. Ik zit deze week in een sleur. Ik ben gevoelig voor sleur. Wat zal er gebeuren als ik kinderen heb? Kinderen, werken, eten, slapen en tv kijken?
Duidelijk tijd om de lichttherapielamp weer van zolder te halen. Oktober overvalt me ieder jaar. De herfst is al begonnen. En ik wil weer slapen, eten en tv kijken.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten