Twee weken zijn voorbij. Het lijken er wel zes. Twee weken waarin ik een life changing decission heb gemaakt. Ik ga naar Den Haag, per 1 oktober. Alles is al geregeld. Ik ga bij mijn broer wonen. Ik heb een sabattical voor een jaar aan gevraagd bij mijn baas.
En wat ik in Den Haag ga doen? Geen flauw idee. Aan het strand liggen? In de kroeg werken? Met kansarme jongeren werken? Mijn autobiografie schrijven?
Ik ga het leven met de dag nemen. Kijken waar het mij brengt. Wat het mij oplevert. Hoe meer ik besluit met de dag te leven, hoe meer rust ik voel. Stond ik een paar dagen geleden nog stijf van de angsten en zenuwen over dit besluit, nu begin ik enthousiasme te voelen. Passie te voelen. Het leven weer te voelen.
Vooralsnog ben ik een zwerver. Ik zwerf met mijn koffertje en mijn kruiden (kan niet koken zonder mijn kruiden) tussen vrienden, vriendinnen, familie en collega’s. Ontzettend gezellig. Vandaag kijk ik waar ik morgen heen ga. Waar ik overmorgen ben, geen flauw idee.
Ik ben aan het loslaten. Structuren, patronen, verwachtingen, gedachten, alles gaat de lucht in. Kijken wat er overblijft. Wie er overblijft.
Met zo nu en dan tranen pel ik mijn eigen ui tot de pure kern over blijft.
3 opmerkingen:
:-)
Daar gaat ze! Trots op je :-)
Jeuj :)
Een reactie posten