Ik haat dikke kinderen

Dikke kinderen zijn zo ontzettend fokking lelijk. In principe zijn bijna alle dikke mensen lelijk, maar bij kinderen is het toch wel extra duidelijk dat de mens niet gemaakt is om dik te worden.
Het gezicht van een dik kind bestaat eigenlijk alleen maar uit dikke, vette, drillerige en celluliterige wangen. Ik kan er uren naar kijken.
Dat op zich is al een bizar verschijnsel, uren lang naar iets willen kijken wat heel lelijk is.
Ik kan echt uren naar een vet lelijk iemand kijken en ontzettend kicken op alle emotie´s die me dan overkomen. Walging, verbazing, verwondering, irritatie, misselijkheid. Net zo lang tot ik zin heb om zo iemand paff keihard een klap te verkopen. Puur gewoon omdat hij zo lelijk is. En er dus om vraagt.

Door persoonlijke omstandigheden heb ik twee keer een jaar lang twee keer per week tegen een etend dik kind moeten aankijken. Toen kwam ik erachter dat er nog iets erger is dan een dik kind. Namelijk kijken naar een dik kind dat eet. Het lijkt alsof die wangen en onderkinnen apart van mekaar een eigen leven gaan leiden. Alsof er dikke maden of andere parasieten zich door het hele hoofd verspreiden naarstig op zoek naar nog meer eten. Heel bijzonder hoe vet zich gedraagt als het zich beweegt.
Dikke kinderen scheppen ook altijd twee keer op. Op die momenten krijg ik altijd het visioen dat ik mijn vuist boor in hun dikke wang, die dan helemaal geabsorbeerd wordt en met 100 kilometer per uur terugschiet.

En dan nog iets, het lichaam van een dik kind. Zo mogelijk nog walgelijker dan hun dikke hoofd. Op de een of andere manier zijn altijd de kont en de heupen het dunste deel van hun lichaam en dat hoort gewoon niet zo te zijn. Vooral niet bij meisjes. De rug is zo breed dat je er makkelijk de Nijmeegse wandelvierdaagse op kan lopen. De buik zo vet dat je er de kindjes in Afrika makkelijk een maand lang van kan voeden. Ik verdenk alle dikke kinderen ervan dat ze hun broertje hebben opgegeten.
Alle dikke kinderen zijn ook dom. Ik weet dat dat niet zo is, maar op de een of andere manier ben ik genetisch zo bepaald dat ik zeker weet dat alle dikke kinderen dom zijn. Ook kunnen dikke kinderen niet voor zichzelf opkomen en humor hebben ze al helemaal niet.
Alle dikke kinderen zeuren om snoep in de supermarkt. Op dat moment heb ik zin om het meldpunt kindermishandeling te bellen om hun ouders aan te geven en uit de ouderlijke macht te zetten. Want laten we wel wezen, het is compleet de schuld van de ouders.
In de supermarkt krijg ik de neiging om op die ouders af te stappen en ze verrot te schelden omdat het gewoon pussy’s zijn omdat ze geen nee durven te zeggen tegen die lilleken draken van kinderen die zeuren om een snoepje.

De laatste jaren is het aantal dikke kinderen explosief gestegen. Opmerkelijk is dat de ziektekostenverzekeringen evenredig explosief gestegen zijn. Want al die dikke kinderen krijgen suikerziekte, of andere aan dikheid gerelateerde gezondheidsklachten. En daar moet de dunne mens dan voor opdraaien. Want 80% van alle dikke kinderen worden dikke volwassenen. En die krijgen allemaal hartproblemen.
Ik vind dat ze daarom de maagband moeten verbieden. Want als dikke mensen nu dik blijven en alleen maar dikker worden, zullen ze eerder een vroege dood sterven. En dan treed Darwins surival of fittest in werking, en zullen er over 100 jaar geen dikke mensen meer bestaan omdat alleen dan genetisch bepaalde dunne mensen zullen overblijven.